Kenmerkend gedrag van beelddenker
We worden allemaal als beelddenker geboren en leren de wereld om ons heen ontdekken en kennen door te zien, bewegen, horen, te voelen en tasten. De zintuigen domineren bij de verwerking van informatie.
Langzamerhand vindt een zeer gecompliceerde ontwikkeling plaats naar taal. De vanzelfsprekendheid waarmee dit bij veel kinderen plaatsvindt leidt hoogstens tot verwondering hoe dit allemaal kan, maar als het begripsmatige talige denken zich niet goed ontwikkelt, dan heeft dit consequenties.
Zoeken naar woorden
Een beelddenker heeft moeite met het omzetten van beelden in woorden, dit kost tijd, maar uiteindelijk hij kan het vaak wel. Hij heeft moeite om zaken uit te leggen en goed te formuleren. Hij zoekt dan nogal eens naar de juiste woorden. Andersom, van woorden naar beelden gaat eveneens moeilijk. Ook dit kost tijd, maar ook nu weer krijgt de beelddenker dit voor elkaar. Hij of zij lijkt dan af te dwalen en niet op te letten.
We kunnen echter niet zonder meer stellen dat iemand of alléén maar taal/begripsdenker is of alléén maar beelddenker.
De beelddenker is wel degelijk ook begripsdenker, zoals de begripsdenker ook gebruik maakt van beelddenken.
Lijkt ongeordend
De beelddenker waarop we ons richten heeft in zijn/haar werkorganisatie moeite met structuur. Hij komt ongeorganiseerd over doordat hij moeite heeft met uitleggen wat hem bezighoudt. Hij gebruikt te weinig of te veel woorden. Is te kort door de bocht of juist te uitvoerig. Dwaalt af en haalt er alles bij. Dit doet hij ook in zijn werk. Zijn werkplaats is rommelig, maar hij weet er de weg. Het lijkt of hij met alles tegelijk bezig is.
De jeugd van een beelddenker
Veel is er al bekend van een beelddenker op school. Aangezien elke volwassen beelddenker ook op school gezeten heeft volgen hier nog enkele kenmerken die de lezer zich wellicht herinnert van deze school tijd.
Hij onthoudt geen namen bij personen, aardrijkskunde of geschiedenis. Terwijl hij wel de levende beelden bij die personen end. onthoudt.
Jaartallen hebben geen beeld en zijn moeilijk te onthouden.
Vreemde woorden blijven lastig, zonder duidelijk beeld. Woordjes in het Engels, Duits of Frans leren zonder context is een bezoeking.
Het Nederlandse school systeem is gebaseerd op talig/begripsdenken. De uitgesproken beelddenker zal dan ook niet anders dan met ongenoegen aan deze tijd terugdenken. Hij/zij werd gedwongen om op een specifieke manier iets te leren, terwijl deze manier helemaal niet bij hem past.
Holistisch
Beelddenken is een specifieke vorm van informatieverwerking die zich kenmerkt door het denken in beelden/totaliteiten. Dit denken verloopt niet stap voor stap, want de beelddenker overziet het geheel. Het is associatief van aard, waarbij het ene beeld het andere oproept.
Alles is betekenisvol met elkaar verbonden, emotioneel gekleurd en lijkt van invloed op het totale functioneren.
Theekransje
Foto: Crispijn Los